Dit dominicaans brevier, begonnen bij de advent, is nog steeds in ontwikkeling. Het experiment op Internet stopt na 21 februari, de ontwikkeling gaat door. Wij houden u via deze site en die van de Dominicaanse familie in Nederland op de hoogte.
Opening
Vertrouw aan de Eeuwige je levensweg toe,
verlaat je op Hem, Hij zal er voor zorgen.
Hymne
Z. Christoffel van Milaan
Over deze dominicaan die in Milaan werd geboren en een groot gedeelte van Noord-Italië heeft geëvangeliseerd in de XVe eeuw, zegt een oude kroniekschrijver: Hij was een Christoffel op alle manieren, dat wil zeggen hij heeft Christus niet alleen in naam gedragen, maar ook in zijn hart en in zijn botten, hij sprak slechts over hem en verkondigde zonder ophouden over hem. Hij stierf in 1484.
(Missel Dominicain des fidèles blz.288)
Opening
Heer, open mijn lippen
en mijn mond zal uw lof verkondigen
Verder lezen
Z. Alvare van Cordova. Reeds jong in de Orde getreden en opgevoed, bekleedde hij later het voorname ambt van biechtvader van koning Juan II van Castillië. Hij zei deze hoge post vaarwel en trok zich in het door hem gestichte klooster Scala Coeli bij Cordova terug om zich geheel met het overdenken van Christus’ lijden bezig te houden. In zijn klooster bouwde hij een der eerste kruiswegen: afzonderlijke kapelletjes ter verering van de verschillende lijdensstaties. Hij stierf in 1430.
Opening
Wek mijn zachtheid weer.
Geef mij terug de ogen van een kind.
Dat ik zie wat is.
En mij toevertrouw.
En het licht niet haat
Verder lezen
Zelfportret
Guido di Pietro bijgenaamd Fra Angelico werd rond 1400 in Florence geboren. Hij trad in de Orde der Predikers in het klooster van Fiesol nadat hij schilder en miniaturist geworden was. Hij kreeg er de naam Jan van Fiesol. Toen zijn religieuze vorming klaar was, hernam hij zijn vroegere beroep. Zijn grote werk werd het klooster San Marco in Florence(1439-1445) Vanaf 1445 werkte hij in Rome, op verzoek van de paus aan verschillende opdrachten voor het Vaticaan. Hij werkte aan de Sainte Maria-de-la-Minerva. Zijn prachtige schilderwerk en zijn heilige reputatie brachten hem de bijnaam Angelico.
Hij stierf in Rome op 18 februari 1455. Op 3 oktober 1982 werd Angelico zalig verklaard door Paus Johannes-Paulus II.
Opening
Heer onze God,
wees hier aanwezig.
Laat ons Uw stem,
Uw woord verstaan.
In Uw Zoon bent U ons nabij gekomen.
Hij is Uw licht in onze duisternis.
Open ons hart
om van Hem te kunnen getuigen
aan iedere mens van goede wil.
Amen.
Verder lezen
Opening
Goede God,
steeds weer spreekt U tot ons
in woorden van mensen.
Leer ons luisteren
naar de profeten van vandaag,
mensen met een visioen,
die de richting wijzen namens U.
Mogen zij Uw woord onder ons levend houden.
Hymne
Verder lezen
Petrus van Castelnau (15 januari 1208) was een Franse cisterciënzer monnik die een belangrijke rol speelde in het voorspel tot de Albigenzen kruistocht.
Petrus werd geboren in het bisdom Montpellier. Hij was aartsdiaken van het kapittel van Maguelone toen Paus Innocentius III hem in 1199 benoemde tot pauselijk legaat ter bekering van de katharen in het zuiden van Frankrijk. In 1202 vinden we hem terug als cisterciënzer monnik in de abdij Sainte-Marie de Fontfroide nabij Narbonne. Later legde hij zich toe op de bekering van ketters, eerst in de regio van Toulouse en later in Vivès.
In 1203 werd hij pauselijk legaat voor de Languedoc en Provence, maar zijn pogingen om de adel aan te zetten tot een meer repressieve houding tegen de katharen zetten weinig zoden aan de dijk.
Hij is vrijwel zeker in contact geweest met H. Dominicus. Ook kwam hij in aanvaring met Raymond VI van Toulouse die weigerde mee te werken aan zijn plannen tegen de katharen, waarop Petrus Raymond excommuniceerde. Kort daarop, op 15 januari 1208, bij het verlaten van Saint-Gilles, werd Petrus vermoord.
Innocentius III, die onmiddellijk Raymond VI van de moord beschuldigde (zonder dat daar ooit bewijzen voor werden gevonden), liet deze kans niet liggen om eindelijk de door hem reeds lang gewenste kruistocht op te starten. De laatste woorden van Petrus waren: ‘Mag God je vergeven zoals ik jou vergeef’.
Opening
U, die naar ons omziet,
wees hier aanwezig,
hoor ons gebed.
Verder lezen
Opening
God van mensen,
niet waar uw naam veelvuldig wordt genoemd,
maar waar liefde is van mens tot mens,
daar komt Gij tot leven.
Hymne
Verder lezen
Portret van Jordanus door Fra Angelico, in de kapittelzaal van het San Marco-klooster (museum) te Florence. Foto Hans Beemer
Z. Jordanus van Saksen
Geboren 1185. Jordanus werd als student te Parijs door Reginaldus van Orleans in de Orde opgenomen op 12 februari 1220. Toen Dominicus stierf, werd hij, ofschoon slechts zeer kort geprofest, vanwege zijn bijzondere kwaliteiten, tot magister-generaal en eerste opvolger van Dominicus gekozen in 1222.
Hij maakte de grondregels van de Orde af en bewoog tot haar eerste missionaire ontwikkeling. Door zijn boek over de oorsprong van de Orde van de Predikers getuigt hij van het leven van Dominicus en het begin van de Orde.
Op een tocht naar het heilige land om zijn broeders te bezoeken verdronk hij door een schipbreuk langs de kust van Syrië op 12 februari 1237.
Opening
Matteüs 6, 33
Zoek liever eerst het koninkrijk van God
en zijn rechtvaardigheid,
dan zullen al die andere dingen
je erbij gegeven worden.
Verder lezen
PDF 